Deel :

Op 27 mei vond er in creatieve broedplaats De War in Amersfoort een Tafel van 7 bijeenkomst plaats. De Tafel, georganiseerd door Marcella Claase, richtte zich dit keer op het thema Braindrain. Verschillende jonge professionals, die ieder op hun eigen manier te maken hebben met het thema, kwamen samen. Onder het genot van de Chinese keuken vroegen zij zich af: waar komt de Braindrain vandaan? Hoe kan de noodzaak om naar de Randstad te trekken verminderd worden? En wat kunnen wij als jonge professionals zelf doen om het probleem aan te pakken?

Meer en meer hoogopgeleide jonge professionals trekken naar de Randstad om daar te wonen en te werken. Hierdoor lopen regio’s als Twente, Oost-Groningen en Zeeuws-Vlaanderen leeg. Dit heeft niet alleen nadelige gevolgen voor de lokale economie, maar tast ook de diversiteit aan. Vanwege deze problemen denken de deelnemers van de avond dan ook graag mee over oplossingen voor de Braindrain.

Een voorstelrondje
Marcella Claase heeft haar eigen consultancy bureau en web-shop. Toen ze na haar studie Bedrijfskunde op verschillende carrièrebeurzen in Twente op zoek ging naar bedrijven uit de regio, kwam ze van een koude kermis thuis. Na lang zoeken ontdekte ze dat er wel kansen voor hoogopgeleiden bestaan, maar dat deze niet zichtbaar genoeg zijn. Omdat ze gelooft dat juist jonge professionals veel zouden kunnen toevoegen aan de regio waaruit ze vertrekken, besloot ze om een Tafel van 7 bijeenkomst rondom de Braindrain te organiseren.

Joost Wolfswinkel is IT-ondernemer en aanjager van de Tafel van 7. Hij heeft in Enschede gestudeerd en woont hier nog steeds. Joost heeft bijna al zijn studievrienden zien wegtrekken en bedrijfsmatig is het voor hem soms lastig om goed personeel in de regio te vinden. Vanwege deze persoonlijke en professionele interesse in de Braindrain praat en denkt Joost vanavond graag mee.

Michiel van Kuppevelt komt zelf uit de Achterhoek, heeft een Master gedaan in Amsterdam en is daar ook gaan wonen. ‘‘Ik heb dus een typisch braindrain pad gevolgd.’’, zegt hij. Sinds drie weken is Michiel voor zijn werk echter naar Groningen verhuisd. Daar heeft hij ontdekt dat je voor een stad waar veel gebeurd helemaal niet naar de Randstad hoeft te vertrekken. ‘‘Het is in Groningen eigenlijk even leuk is als in Amsterdam. Met als enige verschil dat er hier wel plek is als je in de zon op een terrasje wil gaan zitten.’’, zegt hij.

Niek Hinsenveld werkt als beleidsadviseur ruimtelijke economie voor de gemeente Enschede. Binnen zijn afdeling houden veel mensen zich bezig met het aantrekken van hoogopgeleiden. Niek komt oorspronkelijk uit Almelo, maar is onlangs vanwege het werk van zijn vriendin naar Deventer verhuisd. Niek is echter een Twentenaar in hart en nieren: ‘‘Ik ga zeker weer terug!’’, zegt hij. Via zijn werk is hij betrokken bij de Twentse ambassade in Amsterdam: een plek waar Amsterdamse ondernemers zaken kunnen doen met hun collega’s uit Twente.

Ezra de Korte komt uit Zeeland, maar woont en werkt als intrapreneur in Amsterdam omdat hij in Zeeland niet de dingen kan doen waar hij gelukkig van wordt. Dit betekent echter niet dat hij zijn connectie met de provincie verloren heeft. Ezra is een actief lid van de Zeeuwse connectie: een grote groep Zeeuwen in Amsterdam die elkaar regelmatig opzoekt.

Peet Wijnen is afgestudeerd planoloog en voorzitter van de Jonge Democraten in Brabant en Zeeland. Peet is een echte Zeeuw, maar woont momenteel in Eindhoven. Ooit sprak hij met vijf vrienden af om na hun studie met z’n allen terug te verhuizen naar Zeeland. Op dit moment is slechts één iemand teruggekeerd, want: ‘‘we kunnen in de provincie geen relevante banen vinden.’’, zegt Peet.

Waarom vertrekken?
Waarom vertrekken jonge professionals zoals Ezra en Michiel eigenlijk naar de Randstad? Een factor die veelvuldig wordt genoemd is werkgelegenheid. Zo zijn in Twente bijvoorbeeld wel veel technische banen te vinden, maar ontbreekt de rest. Dit zorgt voor een hoog Braindrain-gehalte: veel jonge professionals zijn genoodzaakt direct na hun studie de provincie te verlaten. Een andere belangrijke reden is de ‘fear of missing out’: het gevoel dat ‘het’ in de Randstad gebeurt en je daarom eigenlijk gek bent als je niet vertrekt.

Van Braindrain naar Braingain
Maar hoe kunnen we de braindrain oplossen? Volgens de jonge professionals liggen er kansen in het overheidsdomein. Zo zouden de grenzen met België en Duitsland te hard zijn: ‘’Doordat veel certificeringen niet overlappen en het belastingtechnisch ingewikkeld is, is het voor mensen lastig om over de grens te werken.’’, stelt Niek. Dit zorgt ervoor dat jonge professionals onnodig uit de provincie wegtrekken.

Ook zou het decentraliseren van de Rijksoverheid een oplossing voor het tekort aan werkgelegenheid voor hoogopgeleiden in de krimpregio’s vormen. Ministeries zoals Rijkswaterstaat hoeven volgens de jonge professionals helemaal niet in de Randstad te zitten. "En het UWV kan zijn eigen probleem oplossen door zich in de provincie te vestigen.", oppert Joost grappend.

En last but not least stellen de jonge professionals dat de drempel voor startende ondernemers in steden in de braindrain-regio’s een kilometer omlaag moet. Hierbij zouden steden als Enschede een voorbeeld moeten nemen aan Arnhem, die - met haar zeer goedkope atelierruimtes voor afgestudeerden van de mode-academie - veel jonge professionals succesvol aan zich heeft gebonden.

Actie!
Aan het eind van het diner vragen de jonge professionals zich af: wat kunnen wij als groep nu al meteen doen om een begin aan het eind van de braindrain te maken? Direct wordt er van alles geopperd en afgesproken.

Allereerst gaat de groep zich inzetten om het imago van de provincie te verbeteren. Door een online platform voor steden in krimpregio’s op te richten waarop jonge professionals events en relevante vacatures kunnen plaatsen, bevecht je het imago dat er in de provincie ‘geen reet te doen is’. Joost gaat dit, onder het mom van ‘Joost mag het weten’, oppakken in Enschede. En Michiel oppert direct dat hij hetzelfde voor Groningen kan gaan doen.

Peet gaat aan de slag met een ander idee dat gedurende het diner is ontstaan: part-time wonen. Door een deeltijdinschrijving voor het weekend in Zeeland mogelijk te maken, houdt je jonge professionals in ieder geval deels in de regio. Via de Jonge Democraten gaat Peet dit plan bij D66 pushen. En blijkbaar is er animo voor het idee, want Ezra zegt meteen: ‘’Ik zou het doen als die optie er was!’’

Tenslotte wordt er afgesproken om voort te borduren op zowel de Zeeuwse Connectie als de Twentse ambassade in Amsterdam. Ezra gaat binnen de Zeeuwse Connectie het balletje opgooien door te vragen hoe de Zeeuwen in Amsterdam waarde kunnen creëren voor de provincie. En Niek gaat zich storten op de organisatie van een alumni bijeenkomst van Twentenaren in Amsterdam en Twentse bedrijfjes op de Twentse ambassade om zo een terugstroom van jonge professionals naar de provincie in gang te zetten.

Aan actieplannen tijdens dit Tafel van 7 diner dus geen gebrek! En daar is Marcella erg blij mee. Ook een probleem dat je graag samen met andere jonge professionals zou willen aanpakken? Laat het ons weten en wie weet organiseer jij wel de volgende thematafel!